โปสสะก๊าด

Postcard ๆ ๆ ไม่ได้ชอบเขียน โปสสะก๊าด ตั้งแต่เกิด

ความจริงก้อแค่เห็นคนอื่นเขียน

เลยเสี้ยนอยากเขียนบ้าง

เขียนแล้วมันก็รู้สึกดีนะ

รวมถึงเวลาได้รับก็รู้สึกดี

ไม่แปลกใจเลย

ว่าทำไม

โปสสะก๊าด ถึงไม่สลายไป

เหมือนกับ โทรเลข

เหมือนกับจดหมาย

ไม่ถูกแทนที่ด้วยโทรศัพท์

หรือ MSN messenger

ขอบคุณจริงๆ ที่โลกนี้สร้างเธอขึ้นมา

เกี่ยวมั๊ย หะหะ แต่ขอบคุณจริงๆ

ที่ยังมีคนเขียน โปสสะก๊าด

Mission Completed

เมื่อวาน ไปสถานกงศุลไทยที่ดูไบมา

เพราะได้ข่าวมีจัดงานสงกรานต์

ตอนแรกไปที่บ้านท่านทูต ไม่เห็นมีใครเลย

เลยโทรไปถามอีกที ต้องไปที่กงศุล

ไปถึง ยังไม่มีคนเหมือนเดิม ถามพี่ๆที่งาน

เค้าบอกว่า ตอนนี้ไปโยนโบว์ลิ่งการกุศลกันอยู่

งานเริ่มจริงๆประมาณบ่ายสามได้

พวกเรา (ผม พี่ต้น พี่เบส) ถึงกับเซ็ง

บ่นในใจพร้อมกันสามคน (รู้ได้ไงวะ)

ว่าแล้วกรูจะอดนอนรีบมาทำไมแต่เช้า

นั่งอยู่สถานกงศุลไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

ระหว่างนั่งมีเสียงดนตรี หมอลำ กล่อม

จากนั้นเริ่มหิว เลยตกลงกันว่า ไปหาไรกินกันที่ปั๊มดีกว่า

ไปถึงมีร้านโดนัท น่าอร่อย เลยสั่งโดนัท กับกาแฟมากินกัน

มีให้เลือก ระหว่าง single dozen กับ double dozen

ไอโหลนึงราคา 45 ดีรั่ม 2 โหล 55 กับ 65 ดีรั่ม

เลยซื้อมาสองโหล 24 อัน กินกันสามคน

มันจะไปหมดได้ไงฟระ กินไปสองอันก็เลี่ยนจะตายแล้ว

สรุปสามคนกินกันแค่ เก้าชิ้น

ที่เหลือให้คนอื่นไป

แต่จากการกินโดนัทครั้งนี้ ทำให้รู้ว่า

โดนัทมันเขียนว่า doughtnut

พึ่งรู้เลยนะเนี่ย ตื่นเต้นๆ

จากนั้นไปเดินเล่น Emirates Mall กันต่อเพราะอยู่ใกล้ๆ

ตั้งใจว่าจะทำภารกิจ 3 อย่าง

1 : ซื้อฮาร์ดดิส My Book ที่อยากได้ซะที

2 : ซื้อรองเท้าเตะบอลถูกใจสักคู่

3 : พานาฬิกา Diesel สุดที่รัก ไปใส่ถ่านซะที

ไปถึงตรงประเด็นไปร้านเปลี่ยนถ่านก่อน

จากนั้นเดินดูของ เจอรองเท้าเตะบอล อินดอร์

adidas prediator กำลังโละสต๊อก เลยสอยมาแบบไม่ต้องคิด

สุดท้ายไปเดินคาฟู เจอ My Book 500 GB

ภารกิจ 3 อย่าง ลุล่วง เป็นอย่างดี

จากนั้นกลับแค้มป์ shut down ตัวเอง

ตอนแรกกะกลับไปที่กงศุลอีกรอบ แต่ไม่ไหวแล้ว

แบตหมดกันทุกคน

วันเวลาแห่งความสุขผ่านไปอีกวัน

วันนี้ก็ทำงานแบบมีความสุข

ช่วงนี้อะไรๆก็มีความสุขไปหมด

อีกอย่างเริ่ม count down วันรับปริญญาแล้ว

วู้วววววว 14 สิหา นะจ๊ะ ( count down โคตรเร็ว)

อีก 3 เดือน กับอีก 11 วัน